Waarom protesteren wij niet meer zoals vroegâh. In de jaren 70. Lekker hippiestijl. Niet eens in hippiestijl. Gewoon als jezelf? Is er dan werkelijk niets om voor te protesteren? Is er geen gebeurtenis, recht, onrecht, wijziging in beleid, idealen of oorlog waar je het niet mee eens bent, ontevreden over bent of dat het zelfs tegen je geweten ingaat? Of zijn wij allemaal tevreden? Dat vraag ik me echt af. Je kan Facebook niet openen zonder dat boosheid, onbegrip en ontevredenheid van mensen je geen klap op je smoel geven. Natuurlijk, het is niet allemaal negatief op Facebook. Ik ga vaak kapot van het lachen om vele filmpjes die voorbij komen of dat ik zo’n ‘aaaawh’-moment hebt. Maar bij bepaalde posts kom je me toch comments tegen, waarbij ik zoiets heb van jeetje en wij moeten het dan samen doen hier in Nederland. Wat valt er te ‘samenleven’ als wij, als Nederlandse samenleving, zo erg tegenover elkaar staan. Hoe meer wij tegenover elkaar gaan staan, hoe groter de kans is dat wij als volk juist niet gehoord worden. Het is jammer dat wij als samenleving niet samen acteren en reageren op bepaalde dingen. Het is vaak in verhouding, een kleine groep die protesteert over binnenlandse en buitenlandse politiek. En nee, dit zijn geen mensen die niets te doen hebben of anti-kraak wonen. Uit vele onderzoeken is er gebleken dat het merendeel van de demonstranten in Nederland gestudeerde mensen zijn die een goede baan hebben en daarnaast ook nog eens vrijwilligerswerk doen. Groot-Brittannië en Amerika hebben vaak demonstraties waarbij zij ook echt dingen voor mekaar krijgen. Ik heb steeds meer het gevoel dat wij hier in Nederland ja en amen zeggen tegen alles. Alles kan maar worden doorgevoerd, want wij blijven toch stil. Mentaliteit van: ‘Laat de gek maar protesteren, ik heb het te druk.’ Ik ben helaas zo’n type die een bepaalde demonstratie liked op Facebook zodat ik op de hoogte wordt gehouden en vervolgens niet de moeite neem om daadwerkelijk te gaan protesteren. Voel ik me best wel shit over, want er zijn nogal veel onderwerpen die mij aan het hart gaan en wij hebben niets voor niets een stem. Ik heb in ieder geval een onderwerp gevonden waarbij een groot gedeelte van de samenleving het wel met elkaar eens over is: pensioen. Ook al klinkt het nog zo ver weg. Tik je geboortejaar maar eens in op www.svb.nl. Kijk dan maar of het nog zo ver weg voelt.
Volgens de overheid mag ik lekker werken tot 71,5 jaar. Ja joh, is goed! Begraaf me dan meteen in mijn kantoorkloffie en een toetsenbord in mijn handen. #nowayhozay

Dit bevestigd alleen nog maar meer hoe belangrijk het is om je dromen na te jagen en o.a. uit te zoeken wat echt bij je past want het ziet er naar uit dat je toch nog wel even moet doorwerken. Uiteindelijk heb je alles zelf in de hand, maar met alleen doen wat er van je gevraagd wordt en je stem niet laten horen kom je niet ver. Nergens niet.

Liefs /مع حبي,

Menoula

 

Write A Comment