Tag

Slider

Browsing

Protesteren? Waarom zou ik?

Waarom protesteren wij niet meer zoals vroegâh. In de jaren 70. Lekker hippiestijl. Niet eens in hippiestijl. Gewoon als jezelf? Is er dan werkelijk niets om voor te protesteren? Is er geen gebeurtenis, recht, onrecht, wijziging in beleid, idealen of oorlog waar je het niet mee eens bent, ontevreden over bent of dat het zelfs tegen je geweten ingaat? Of zijn wij allemaal tevreden? Dat vraag ik me echt af. Je kan Facebook niet openen zonder dat boosheid, onbegrip en ontevredenheid van mensen je geen klap op je smoel geven. Natuurlijk, het is niet allemaal negatief op Facebook. Ik ga vaak kapot van het lachen om vele filmpjes die voorbij komen of dat ik zo’n ‘aaaawh’-moment hebt. Maar bij bepaalde posts kom je me toch comments tegen, waarbij ik zoiets heb van jeetje en wij moeten het dan samen doen hier in Nederland. Wat valt er te ‘samenleven’ als wij, als Nederlandse samenleving, zo erg tegenover elkaar staan. Hoe meer wij tegenover elkaar gaan staan, hoe groter de kans is dat wij als volk juist niet gehoord worden. Het is jammer dat wij als samenleving niet samen acteren en reageren op bepaalde dingen. Het is vaak in verhouding, een kleine groep die protesteert over binnenlandse en buitenlandse politiek. En nee, dit zijn geen mensen die niets te doen hebben of anti-kraak wonen. Uit vele onderzoeken is er gebleken dat het merendeel van de demonstranten in Nederland gestudeerde mensen zijn die een goede baan hebben en daarnaast ook nog eens vrijwilligerswerk doen. Groot-Brittannië en Amerika hebben vaak demonstraties waarbij zij ook echt dingen voor mekaar krijgen. Ik heb steeds meer het gevoel dat wij hier in Nederland ja en amen zeggen tegen alles. Alles kan maar worden doorgevoerd, want wij blijven toch stil. Mentaliteit van: ‘Laat de gek maar protesteren, ik heb het te druk.’ Ik ben helaas zo’n type die een bepaalde demonstratie liked op Facebook zodat ik op de hoogte wordt gehouden en vervolgens niet de moeite neem om daadwerkelijk te gaan protesteren. Voel ik me best wel shit over, want er zijn nogal veel onderwerpen die mij aan het hart gaan en wij hebben niets voor niets een stem. Ik heb in ieder geval een onderwerp gevonden waarbij een groot gedeelte van de samenleving het wel met elkaar eens over is: pensioen. Ook al klinkt het nog zo ver weg. Tik je geboortejaar maar eens in op www.svb.nl. Kijk dan maar of het nog zo ver weg voelt.
Volgens de overheid mag ik lekker werken tot 71,5 jaar. Ja joh, is goed! Begraaf me dan meteen in mijn kantoorkloffie en een toetsenbord in mijn handen. #nowayhozay

Dit bevestigd alleen nog maar meer hoe belangrijk het is om je dromen na te jagen en o.a. uit te zoeken wat echt bij je past want het ziet er naar uit dat je toch nog wel even moet doorwerken. Uiteindelijk heb je alles zelf in de hand, maar met alleen doen wat er van je gevraagd wordt en je stem niet laten horen kom je niet ver. Nergens niet.

Liefs /مع حبي,

Menoula

 

Jawel. Een smoothie voor je krullah.

Je zal denken…weer de zoveelste beauty-blog, haar-blog, krullen-blog you name it. Maar even serieus. Geen grappen. Ik heb EIN-DE-LIJK een crème die mijn krullen vertroetelt, omarmd en tegen ze zegt: jullie mogen er zijn!! Krullen zijn lastig te managen. Door het weer in Nederland pluizen mijn krullen snel en heb ik simpelweg geen zin om een uur mijn haren droog te föhnen voordat ik wegga. ’s Ochtends verkies ik slaap over beauty en dat zal nooit veranderen. Doordat het pluist heb ik vaak niet eens zin om mijn haren los te laten hangen, want eenmaal ergens aangekomen lijk ik op tina turner in de clip ‘What’s love go to do with it’. Ik heb door de jaren heen veel geld uitgegeven aan crèmes, shampoos, conditioners en olie. Ik had jaren geleden een goede crème gevonden die ik op droog en nat haar kon gebruiken:  Schwarzkopf anti-pluis crème. Het werd niet gepromoot als krul crème, maar als anti-pluis crème, maar het hielp goed om mijn krullen definitie te geven en de pluis te verminderen. Alleen ja, in éen klap werd de anti-pluis crème uit de schappen gehaald. Ik snap dat nog steeds niet. En aangezien ik vaak crèmes in bulk koop, kwam ik er te laat achter. Dus toen mijn anti-pluis crèmes op waren had ik een probleem. Ik heb allerlei producten geprobeerd van de grotere winkels van Kruidvat but nothing worked. Winkels gespecialiseerd in kroes en krullend haar hebben zo veel producten. ik wist niet waar ik moest beginnen joh. Toen bedacht ik me dat ik ooit een gesprek had met mijn tante over een routine die ze aanhoudt, waarbij ze krullen krijgt die niet pluizen. De routine heet LOC-methode. LOC staat voor Liquid, Oil en Cream. Het komt er op neer dat je:

  1. je haren eerst behandelt met een leave-in conditioner
  2. je haren insmeert met olie
  3. je haren insmeert met een stylings-creme

Deze LOC-methode werkt bij mij niet, wanneer ik mijn haren natuurlijk laat opdrogen (zonder föhn), maar bij mensen met erg droog haar, hele kleine krulletjes of kroeshaar schijnt dit goed te werken. Ik merk dat wanneer ik alle drie de stappen uitvoer, mijn haren erg zwaar worden. Er zit dan simpelweg teveel crème in mijn haren, MAAR mijn krullen zijn wel mooi, gedefinieerd en pluis vrij als ik mijn haren droog föhn met een diffuser. Door veel informatie te zoeken over de LOC-methode heb ik wel een styling crème gevonden. Het liefst laat ik mijn haren natuurlijk opdrogen en ben ik er achter gekomen dat het volgende bij mij werkt:

  1. Mijn haren bevochtig ik met water, niet meer dan dat. Ik gebruik hier voor een flacon met een spray-dop die ik hervul met water.
  2. Mijn haren smeer ik in met THE crème ‘Shea Moisture – Curl Enhancing Smoothie’

De crème heeft ook een hele lijst aan ingrediënten die het juist niet bezit o.a. dat het niet is getest op dieren, het bevat geen sulfaten, geen parabenen en geen paraffine. De crème heet niet voor niets ‘smoothie’ want het is een dikke crème. Gelukkig blijft de crème niet aan je handen plakken en je haren blijven luchtig. Daarom vind ik deze crème zo fijn!

Je betaalt wel wat voor de crème, maar het is het waard. Je doet ook lang met zo’n pot. Je hebt namelijk niet veel nodig. Tenzij je wil dat je krullen niet meer kunnen bewegen, dan wordt het een duur grapje. Je hebt de crème op verschillende sites te koop, maar als je de verzendkosten er bij optelt komt je uiteindelijk toch op dezelfde prijs of ben je zelfs duurder uit dan bij de kruidvat. De grotere winkels van Kruidvat verkoopt het potje voor €18,99. Mocht jij het goedkoper vinden in éen of andere random winkeltje holla at ya curly girl!

Liefs /مع حبي,

MENOULA

Patch it up!

 

Patches, kant, jeans, teksten…het kan allemaal geborduurd worden. Mijn ma borduurt al jaren. Ik weet nog goed dat ze elf jaar geleden begon. ‘Manal zal ik bloemetjes voor je borduren voor op je spijkerjasje of iets anders?’ ‘Mamaaa (ik plak er altijd een paar a’s achter als ik geïrriteerd ben), wil je dat ik voorschut loop? Het is ouderwets wat je maakt’. Kijk mij nu, smeek haar al een paar jaar dat ze me haar borduur-skills moet aanleren, maar het kwam er maar niet van. Tot een paar weken terug. Jawel. Twee dagen in de week schuif ik bij haar aan. Ik klopte bij haar aan: heeee yemma (mama), it’s time to pass your shit to the next generation!! Wij lagen beiden in een deuk. Ik geniet van onze creatieve momenten samen. Na de afgelopen weken willen we wellicht samenwerken. Hoe we dat vorm moeten geven weten we nog niet. Patches maken in iedergeval je kleding wat persoonlijker. Ik had ook catchy teksten kunnen borduren zoals ‘Bitch, don’t killy my vibe’ of ‘Let’s get in formation’, maar 1) in 2017 is dat sooo 2015 en 2) ik wilde een paar patches maken waarbij ik aangeef dat wij allemaal wel wat aardiger met elkaar om mogen/moeten gaan en met éen woord moet die boodschap duidelijk zijn.  Ik bedoel, wij gaan allemaal op dezelfde manier naar de plee en wij ervaren allemaal dezelfde emoties. Jawel dames en heren, wij zijn allemaal: MENS. Heb jij ideeën voor kleding of ander soort textiel dat bewerkt kan worden met borduursels? Laat me weten. Ben namelijk nieuwzzkierig, as opa would say.

Pics die ik je laat zien is van een cheapass outfitje, maar het ziet er naar mijn mening niet goedkoop uit en kwalitatief goede stoffen. Jasje is een mannenblouse van dik katoen, daarom draag ik het als een jasje. Blouse is van mijn pa geweest. Volgens mij heeft hij de knopen nooit goed bekeken, want die waren lelijk, dus die heb ik maar veranderd. Transparante knopen vond ik hier wel leuk bij staan. Op het rechter borstzakje heb ik een patch geborduurd en genaaid met ‘zorgzaamheid’ in het Arabisch. De choker is van oude jeans met een geborduurd roosje. Broek: gekocht in de sale bij de MANGO, en die zit fijn jonge. Hakjes: A to the SOS van New Look. Simpel zwart truitje met een witte rafel aan de onderkant van H&M. As the economist that I am, wil ik graag voor je een rekensommetje maken van deze look: Blouse (gratis) + broek (€12 was €49,95) + hakjes (€45) + truitje (€12,99 was €19,99) = €69,99. Naaaaah is dat cheap of is dat cheap?! Pics van het outfitje, borduursels en patches down below. 

Ik heb heel wat patches gemaakt dus die ga je nog van me zien. Ik kom alleen wat kledingstukken tekort. Heb jij een broek die je wil bewerken of een jasje? Let me know!

liefs /مع حبي,

MENOULA

Marokko // 1. Marrakech

Marokko! Je weet wel, dat land waar Marokkanen/Marokkaanse Nederlanders/Nederlandse Marokkanen/Nederlanders met een immigratieachtergrond (whatever) vandaan komen. Gelukkig heeft het woord ‘Marokko’ niet dezelfde lading als het woord ‘Marokkanen’. Het land en de natuur heeft echt alles te bieden. Je kan bijvoorbeeld in het zuiden sandboarden, maar in de Atlas-gebergte kan je snowboarden. Don’t worry, het zal naarmate er meer blogs volgen, duidelijk worden wat ik nu precies bedoel. Ik heb veel delen van Marokko gezien, maar lang niet alles. Ik ga er elk jaar minimaal éen keer naartoe en probeer dan ook bepaalde plaatsen af te vinken. Ik zeg: LET’S GO ⇓

∴Marrakech

Marrakech is een prachtige mooie, mysterieuze stad. Het is een stad dat veel te bieden heeft met veel geschiedenis. Ik was er al een lange tijd niet meer geweest en vond het in 2016 weer eens tijd om de stad te bezoeken. Wij wilden graag in een riad (check pics.) slapen waarbij wij ’s avonds zo op het grote plein Djema el Fna konden zijn. Omdat het een spontane actie was om naar Marrakech te gaan hebben we het maar een dag van te voren geboekt via booking.com. In Marrakech heb je nog genoeg keus om dat spontaan te doen, maar ben je al in Marokko en wil je voor meer dan 2 dagen ergens verblijven dan zou ik het wel eerder boeken. Wij waren er in de maand september, maar ik heb me laten vertellen dat dit ook geldt voor de maand augustus, april en mei. Voor 1 nacht in de maand september hebben wij €38,- p/nacht betaald. De ligging van de riad is geweldig binnen. Twee minuten lopen en je bent op het plein Djema el Fna. Restaurants, café’s, barbershops, hammam/spa’s en winkels zijn allemaal in de buurt. Riads blijven mij keer op keer verbazen. Ik heb het gevoel dat sommigen denken dat als je Marokkaans bent, je riads wel gewend bent en dat iedereen in een riad woont, maar dat is absoluut niet zo. Voor heel veel Marokkanen daar en hier in NL, blijft het een wonder om zo’n kleine schattige, maar tegelijkertijd mysterieuze deur te openen, naar binnen te stappen om vervolgens een prachtig groot huis met een paar verdiepingen en een patio te betreden. Anyhow: Kies je voor een beetje luxe, simpel ontbijt en een goede ligging? Dan is Riad l’Heure d’été een aanrader.

Het drukke plein Djema el Fna vind ik persoonlijk heerlijk om rond te lopen richting de souks, waar je door smalle straatjes wandelt met enorm veel interessante kleine winkeltjes. Ik wil vaak, als het even kan, alles wat ik zie hebben, totdat ik de prijzen hoor. Winkeliers zien aan me dat ik Marokkaanse ben, maar ze ruiken dat ik in Europa woon. En voor hen ben ik een wandelende geldboom. Dan komt het moment waarbij ik vraag naar de prijs, BAM, prijs to the max.  Ik ben een addict als het op afdingen aankomt dus mij flashen ze niet zo snel. Nu wil ik er wel bij zeggen dat ik niet alle winkeliers over éen kam mag scheren. Er zitten ook winkeliers bij die welwillend zijn om samen tot een goede prijs te komen en sommige producten zijn simpelweg ook gewoon prijzig door bijvoorbeeld intensieve handwerk. Maar afdingen hoort er gewoon bij. Ze hebben namelijk bij de prijs die ze je geven, allang rekening gehouden dat je gaat afdingen. Vaak hebben winkeliers ook prijsafspraken, dus dan valt er weinig af te dingen, want bij Mo op de hoek zal je dezelfde prijs krijgen voor die ene slipper als bij Aziz verderop. Wat ik je wel echt wil meegeven is dat je nooit argan-olie moet kopen op de souks in Marrakech. Vooral op de souks waar veel toeristen aanwezig zijn. Souks in de ‘normale’ wijken waar mensen echt wonen en weinig tot geen toeristen zijn, zou je dat wel kunnen doen. De oliën die worden verkocht op de toeristische souks hebben veel bestanddelen die niets met argan-olie te maken hebben. Ze laten je een echt argan-olie flesje ruiken, maar die je mee krijgt naar huis zit vaak niet eens argan-olie in. Wat je trouwens ook kunt doen als je echt geïnteresseerd bent in pure arganolie, is net buiten de stad een productie gebouw opzoeken. In deze gebouwen wordt op locatie argan geperst. Ik weet niet wat de prijzen zijn op dit moment, maar pure arganolie is duur en hierbij kan je ook niet afdingen. Dat is trouwens ook een dingetje hey, soms zie ik toeristen om een ansichtkaart of eten afdingen,  #tattasbelike-momentje. Je moet het wel met mate doen hoor. Koop je spullen zoals bijvoorbeeld servies, schilderijen, lampen of kleedjes? Dan zou ik zeker afdingen!

Okay, on to the next one. Wat kan je allemaal bezichtigen in Marrakech? Er is heel wat te zien, maar ik pik er voor nu drie bezienswaardigheden uit waarbij je van geschiedenis, architectuur, tuinen en mozaïek moet houden. So if you do? You’ll love this.

Palais Bahia ♥

Medersa Ben Youssef ♥

And last but not least: Jardin Majorelle. Dit is een prachtige, enorme exotische tuin die is nagelaten door Yves Saint Laurent en zijn partner. Geschiedenis van YSL is ook echt een must read. Ik ben er helaas niet geweest dit jaar,  so no pics. Maarrr klik op www.jardinmajorelle.com waar alles op staat wat je maar wilt weten over zijn leven in Marrakech, zijn mode exposities in Marokko, zijn villa en tuin!

creds. @JardinMajorelle

En dan, jawel, eten. Daar hoef je je echt geen zorgen over te maken in Marrakech. Op het plein staan in de avond verschillende kraampjes waar je kan eten. Hier kan je heerlijk eten voor weinig! Je hoeft niet bang te zijn dat je ziek wordt van het eten. Verse jus d’orange op Djema el Fna is trouwens ook echt een must om te drinken, maar drink jus d’orange altijd zonder ijsklontjes. Tenzij je vaker uit de kraan hebt gedronken in warme landen, dan kan je er op een gegeven moment wel tegen. Anders is het D-ree voor een paar dagen. Zit je echt niet op te wachten.

Uitzicht op Djema el Fna vanuit Café de France. Dit café heeft éen van de betere views, maar van klantvriendelijkheid hebben zij geen kaas gegeten.

Waar ik me wel kapot aan heb geërgerd zijn die food-proppers die je ’s avonds naar binnen willen halen om bij hun kraam te eten. Van links en rechts proberen ze je aandacht te trekken. Probeer dat te negeren. Overdag kan je o.a. terecht bij Terrasse des épice. Hier wordt de Marokkaanse keuken modern gepresenteerd. Echt heerlijk om naar je opgediend bordje te kijken, lekker te lunchen en bij te komen.

Vaak krijg ik een algemene vraag over Marokko: ‘kan ik me daar normaal kleden?’ Mijn antwoord is altijd: als je een voor jou vreemd land gaat bezoeken, verdiep je je dan een beetje in de normen en waarden van dat land dan weet je het antwoord al voor jezelf. Een highwaist oma-onderbroek van jeans kan dus niet. Snap überhaupt niet waarom je dat zou aantrekken joh. Verkeerde aandacht krijg je naar mijn mening in elk land met zo’n outfit, maar in een land als Marokko respecteer je ook nog eens het gedachtegoed van de inwoners niet. Ik zie die onderboek vaak voorbij komen, inclusief een decolleté van hier tot tokyo, why men, WHY? Dit geldt overigens niet alleen voor toeristen hoor. Anyways, conclusie van deze gesprekken die ik hier zo nu en dan over voer: je kan je normaal kleden, maar als die highwaist oma-onderbroek jouw definitie van normaal is, dan wil ik je toch vragen om in ieder geval je billen te bedekken. Mijn dank en van velen is groot.

→Tip van Flip: bezoek een hamam met een spa in Marrakech. Je hebt heel veel goeie hamams dichtbij het plein Djema el Fna achter Café de France. In de maand september was reserveren wel nodig.←

Verder kan je vanuit Marrakech goed reizen naar andere gebieden en plekken, zoals kustgebieden en watervallen. Die plekjes laat ik je in een volgende Marokko Tripz-blog zien!

Liefs /مع حبي,

Menoula

Wat wil je ECHT?

Yesss, eindelijk mijn bachelor en master in de pocket waarvoor ik soms in hectische tijden mezelf moest motiveren om 3 uur per dag te reizen en zoals velen met mij, nachten heb moeten doorhalen voor dat ene tentamen. At the end was de studie leuk en heb ik onwijs veel interessante en leuke mensen leren kennen waar veel vriendschappen uit zijn voortgekomen. Maar de bureaucratie op de universiteit…my god. Allerlei regeltjes waar je, je aan moet houden en o wee als je daar van afwijkt. Tijdens het schrijven van mijn laatste scriptie kon ik niet overweg met mijn begeleider. Hij hield me in alles tegen en er was totaal geen ondersteuning. Nadat ik een klacht had ingediend en in het gelijk werd gesteld mocht ik switchen van begeleider, maar de voorwaarde was dat ik wel met een nieuw onderwerp moest beginnen anders kon ik niet in datzelfde jaar slagen. Drie maanden aan interviews, theorie, spanning en koppijn kon de prullenbak in. Eerlijk, het voelde goed dat ik opnieuw kon beginnen, maar ik baalde ontzettend dat ik mijn zomervakantie o.a. moest doorbrengen in de bibliotheek. Uiteindelijk een hele fijne samenwerking gehad met mijn nieuwe franse begeleider en met een lekker punt mijn studietijd afgerond. Maar dan, dan heb je toch even een break nodig.  En die heb ik genomen. Lekker wezen reizen en vol motivatie en energie kwam ik terug. Ik heb een hechte band met mijn familie en ik ging ze dan ook direct opzoeken. Mijn ouders en grootouders waren super blij om me weer te zien, maar ik merkte toch dat er wat was. Paar dagen later kreeg ik een telefoontje, het was mijn moeder. Ze wilde weten of ik niet alleen was en of ik wilde gaan zitten. Sterke vrouw dat ze is zei ze heel rustig dat opa longkanker had.  Oma was woedend, want ze wilde het persoonlijk tegen me zeggen en het liefst pas als ik een baan had gevonden, want dan kon ik het zogenaamd wel handlen. Mijn opa, de komiek van de familie, is een tweede vader voor me. Het nieuws kwam niet als een smack in the face, maar als een lawine die als totale verrassing ineens over me heen kwam waardoor het in éen keer donker werd en ik maar geen lucht kreeg. Het leek wel een lange paniekaanval die een aantal dagen duurde. Relativeren? Nee, dat woord kende ik niet joh. Ik moest het in korte tijd een plekje geven want de operatie stond gepland om de kanker te verwijderen. Strak in pak inclusief stropdas, ging opa naar het ziekenhuis. He was ready. De dag van de operatie zag hij er gezond uit en hebben we nog om zijn grappen moeten lachen. Wie had ooit gedacht dat wij na de operatie 2 keer afscheid moesten nemen, omdat hij het niet zou redden en in een coma geplaatst werd. Gelukkig heeft hij het allemaal gered en is hij weer bijna de oude. Oké, time to get my shit together.

Mijn energie stond op een laag pitje, maar ik moest het solliciteren oppakken. Zonder echt tijd te nemen voor mezelf pakte ik het meteen weer op. Voordat ik het wist was ik bij een top hightech bedrijf aangenomen. Een bedrijf met veel aanzien, een ka-ching salaris en het was ook nog eens in de buurt. Iedereen was happy-de-peppie voor me. En toch had ik mijn twijfels! ‘Past het wel bij me?’ ‘Wil ik dit elke dag doen, vijf dagen in de week?’. Zoals je al op mijn ‘About’-pagina hebt kunnen lezen stopte ik na een tijdje. Maar laten we eerlijk zijn, je spendeert meer uren op je werk dan thuis dus wat je doet op het werk moet goed voelen toch? En als je energie uit je werk kan halen dan is het helemaal perfect! Moet je nagaan, aan mijn studie economie begonnen om een businesswoman-ish-salaris te kunnen krijgen en op lange termijn een eigen onderneming te kunnen beginnen, maar dan kom je er achter dat je  nooit stil hebt gestaan bij de stappen die daar naartoe kunnen leiden. Tja, things change! Tijdens mijn studie is mijn denkwijze over nine-till-five werken, wonen en leven in Nederland in veel opzichten veranderd. De tijd vliegt als een malle voorbij en na mijn studie zijn deze gedachtes alleen maar bevestigd. Zou toch zonde zijn als je, je tijd besteed aan werk of een levensstijl dat je helemaal niet ziet zitten? Of dat de wekker ’s ochtends gaat en je staat elke dag met  tegenzin op? NO WAY HOZAY.

Zoals columnist Ebru Umar een tijdje terug heeft geschreven in een metro column: ‘Niet conformeren aan gewortelde conventies maakt het leven gecompliceerder, maar ook gevarieerder. Afwijken betekent niet dat de massa gelijk heeft.’ Wat zij hier duidelijk maakt in twee zinnen is best waardevol. Dat ik nu afwijk van het geijkte pad en velen in mijn omgeving dit soms niet begrijpen, maakt het leven alleen maar interessanter. Met doorzettingsvermogen kom je er gewoon, punt. De massa, leraren, de arbeidsmarkt, regels of wie/wat dan ook weten niet wat het beste is voor je. Dat weet alleen jij. Twijfel je? In wat voor context dan ook. Sta even stil bij wat je echt wil en onderneem actie. Stel jezelf de vraag: wat wil ik en welke stappen moet ik ondernemen om dat te bereiken? Al kom je er met een omweg, dat maakt echt niet uit. Mijn eerste stap heb ik in ieder geval gezet: bloggen. De rest staat op papier en probeer ik beetje bij beetje af te vinken. Éen ding is zeker: no matter what, this feels damn good!

By the way ik heb een schijthekel aan de vaak negatieve columns van Ebru Umar dus dit zal waarschijnlijk de eerste en de laatste keer zijn dat ik haar quote. #beingreal

Liefs /مع حبي,

MENOULA

Vintage a.k.a. tweedehands juweeltjes

Heb je nooit de vraag gesteld wat het verschil is tussen vintage en tweedehands? Beide begrippen gaan over tweedehands items, maar het grote verschil is dat het begrip vintage eigenlijk wordt gebruikt voor haute couture die soms wel tientallen jaren oud kan zijn of bijv. oude Chanel tassen waar je de jackpot voor neer moet leggen. ‘Vintage’ klinkt gewoon wel lekkerder en chiquer dan ‘tweedehands’ dus dat woord wordt dan ook sneller gebruikt. Hoe dan ook, ik ben fan!

Tweedehands kleding… me luvs it! Sommige familieleden en vrienden verklaren me voor gek. Want hey, tweedehands kleding is gedragen door iemand anders, het ruikt muf en je weet niet of de vorige eigenaar wel hygiënisch was. Me doesn’t care! Ik was het toch eerst, laat het goed luchten en on it goes! Nadat je het een paar keer aan hebt gehad en je kleding doordrenkt is met al dat parfum gespuit lijkt het alsof je het nieuw hebt gekocht en of je het al even in je eigen kast hebt hangen. In vintage-shops, kringloopwinkels, rommelmarkten, en op marktplaats kom je soms zo’n unieke en mooie kledingstukken tegen die nergens te koop zijn. En als je geduldig zoekt dan heb je ook super kwaliteit voor weinig geld. Denk aan leren jassen, bomberjacks, mooi afgewerkte blousjes en truien of spijkerjassen van levi’s you name it!

Blouse: Labels Inc. in Antwerpen

Met goede kwaliteit bedoel ik bijvoorbeeld mijn blouse die ik heb gekocht bij Labels Inc. in Antwerpen. Die was ik, hoef ik niet te strijken en de kleuren zijn nog steeds super. Wat ik soms wel jammer vind bij vintage kleding is dat soms de labels waarop staat op hoeveel graden je het mag wassen en van welk materiaal het is gemaakt, eruit geknipt zijn. Dat is het enige nadeel. Naast kleding koop ik ook accessoires bij vintage/tweedehands winkels zoals deze kralen choker. Ik houd wel van die opvallende sieraden of accessoires die een simpele outfit naar een hoger boom-chica-wowwow-niveau brengen. Deze zwarte kralen is mijn favoriete choker. Ik combineer deze choker vaak met weinig sieraden, knopjes of helemaal geen oorbellen.

Choker: op de bekende rommelmarkt in Parijs ‘Marché de Vernaison’ in Saint-Ouen.
Blouse: BijOns in Amsterdam

Terwijl je aan het vintage shoppen bent moet je ook niet te lang nadenken bij een aankoop. Zie je iets, weet je hoe je het kan combineren en  voelt het stofje goed? BUY IT. Je komt de spullen in deze winkels niet nog een keer tegen. Geloof me.

Flower bomberjack van satijn: Mad Vintage in Parijs

Binnenkort ga ik langs bij een Vintage Kilo Sale. Kijken of dat wat is. Het schijnt dat ze mooie chokers hebben dusss wie weet zie ik je daar! Ik laat je weten of ik wat heb gescoord die dag. Zo niet, dan heb ik nog genoeg vintage kleding en accessoires die ik met je wil delen!

Liefs /مع حبي,

MENOULA